एजेन्सी । फ्रान्सको पेरिसमा आन्दोलन चर्किएको छ । शिक्षाको स्तर खस्किएको र महँगीको विरोधमा दिनहुँ आन्दोलन भइरहेको छ ।

प्रदर्शनका क्रममा आगजनी र तोडफोडका घट्नाहरु भएका छन् । शनिबार पेरिसमा प्रदर्शनकारी र प्रहरीबिच झडप समेत भएको छ ।

लियोन सहरको एक पर्यटन कार्यालयमा आगजनी गरिएको छ । लिल र मार्सेली सहरमा प्रदर्शनकारीले नगरपालिका भवनहरूमा तोडफोड गरेका छन्।

शनिबार दिनभर भएको प्रदर्शनका क्रममा देशभरबाट चारसय बढीलाई पक्राउ गरेको छ। प्रर्दशनमा धेरैजसो युवाहरु सहभागि छन् ।

फ्रान्समा भइरहेको प्रदर्शनबारे अमेरिकाका उपराष्ट्रपति जेडी भान्सले फ्रान्समा भइरहेका विद्यार्थी नेतृत्वका प्रदर्शनको कारण आप्रवासनलाई दोष दिएका छन् ।

शिक्षा क्षेत्रमा बजेट कटौती र विद्यालयहरूको ‘दयनीय’ अवस्थाको विरोधमा भइरहेका प्रदर्शन जारी रहँदा उनले यस्तो टिप्पणी गरेका हुन्।

भान्सले भने, ‘पश्चिमा उदारवादीहरूले विविधता र करुणाको नाममा तेस्रो विश्वका मानिसहरूलाई फ्रान्स र अन्य देशहरूमा भित्र्याए। उनीहरूले समायोजन र सांस्कृतिक अनुकूलतासम्बन्धी आधारभूत प्रश्नहरूलाई बेवास्ता गरे। यसले यस्तो अवस्था निम्त्याउनेछ भनेर उनीहरूलाई चेतावनी दिइएको थियो, तर उनीहरूले सुनेनन्। सुन्दर देश फ्रान्सले आफ्ना थप ऐतिहासिक धरोहरहरू जल्नुअघि नै यसलाई रोक्नुपर्छ । साथै, अमेरिकीहरूले पनि यसबाट पाठ सिक्नुपर्छ ।’

यता, फ्रान्सेली सञ्चारमाध्यमका अनुसार पूर्व ‘येलो भेस्ट’ आन्दोलनका अगुवाहरू उच्च माध्यमिक तहका विद्यार्थीहरूको समर्थनमा प्रदर्शनमा सहभागी हुने तयारीमा छन्।

सन् २०१८ मा फ्रान्समा सुरु भएको ‘येलो भेस्ट’ आन्दोलनले इन्धनको मूल्यवृद्धि र आर्थिक असमानताको विरोधमा हजारौँ मानिसलाई सडकमा उतारेको थियो।

त्यसबेला प्रदर्शनकारीहरूमाथि प्रहरीले रबरका गोली प्रहार गरेको थियो। झडपमा २,५०० भन्दा बढी प्रदर्शनकारी र १,८०० प्रहरी कर्मचारी घाइते भएका थिए।

फ्रान्सका गृहमन्त्री लरेन्ट नुनेजले फ्रान्स २४ सँग कुरा गर्दै क्रयशक्ति घट्दै गएको विरोधमा भएका प्रदर्शनमा ५ लाख ५० हजार मानिस सहभागी भएको बताए। 

उनका अनुसार राजधानी पेरिसमा मात्रै १ लाख १० हजार प्रदर्शनकारी सडकमा उत्रिएका थिए। तोडफोडमा संलग्न भएको आरोपमा प्रहरीले ४०० प्रदर्शनकारीलाई पक्राउ गरेको पनि उनले बताए।

फ्रान्स २४ को रिपोर्टअनुसार, इन्धनको मूल्यवृद्धिको विरोधमा देशभर प्रदर्शन गर्ने योजना बनाइएको छ, जसलाई वामपन्थी पक्षले समर्थन गरेको छ। तर, ‘येलो भेस्ट’ आन्दोलनका कार्यकर्ताहरूले सुरुमा ती प्रदर्शनमा आफ्नो संलग्नता रहेको भन्ने कुरालाई अस्वीकार गरेका थिए।

रोड्रिगेजले भने,‘अक्टोबर १७ का प्रदर्शनको पछाडि कुनै पनि ‘येलो भेस्ट’ थिएन। अहिले मानिसहरूले इन्धन र असन्तुष्टिका विषयमा कुरा गर्नासाथ उनीहरूलाई तुरुन्तै ‘येलो भेस्ट’ भनेर चिनाउन थालिन्छ। यो एउटा ब्रान्डजस्तै बनेको छ।’

यद्यपि, अर्की अभियन्ता सोफी टिसियरले सन् २०१८ को आन्दोलन र अहिले भइरहेको विरोध प्रदर्शनबीच समानता रहेको बताइन्।

उनले भनिन्, ‘यो आन्दोलन पूर्ण रूपमा जायज छ। फ्रान्सेली जनता थाकिसकेका छन्।’

अभियन्ता रोड्रिगेजले पनि सन् २०१८ को आन्दोलनमा सहभागीहरूको असन्तुष्टि अझै बाँकी रहेको उल्लेख गर्दै भनिन्,‘येलो भेस्टका रूपमा हामीले त्यो संघर्ष पूरा गर्न नसकेको निराशा अझै बोकेका छौँ। सायद हामी नयाँ जनआन्दोलनको लहरको प्रतीक्षामा थियौँ, जसमा सहभागी भएर हामीले सुरु गरेको संघर्ष पूरा गर्न सकौँ।’

यसैबीच, फ्रान्सका राष्ट्रपति इमानुएल म्याक्रोंले जारी प्रदर्शनका क्रममा भएको हिंसाप्रति कडा प्रतिक्रिया जनाएका छन्। पछिल्ला केही सातादेखि मुख्यतः विद्यार्थीहरूले विद्यालयको ‘दयनीय’ अवस्था र प्रहरीको अत्यधिक बल प्रयोगको विरोधमा हिंसात्मक प्रदर्शन गर्दै आएका छन्।

म्याक्रोंले सामाजिक सञ्जाल एक्समा पोस्ट गर्दै तोडफोड र लुटपाटमा संलग्न प्रदर्शनकारीमाथि कडा कारबाही गर्ने प्रतिबद्धता व्यक्त गरेका छन्। उनले ‘अराजकता फैलाउनेहरू’ विरुद्ध एकजुट हुन पनि आह्वान गरेका छन्।

उनले लेखेका छन्, ‘हाम्रो गणतन्त्रमा हिंसाका लागि कुनै ठाउँ छैन। सरकारी प्रशासनिक कार्यालयहरूमा तोडफोड गर्ने, आक्रमण गर्ने, व्यवसायमा क्षति पु¥याउने र नगरपालिकाका कार्यालयहरूसमेत लुटपाट गर्नेहरूलाई कानुनी प्रक्रियामार्फत कारबाही गरी सजाय दिइनेछ । प्रदर्शन गर्ने अधिकारको रक्षा गर्ने जिम्मेवारी बोकेका सुरक्षाकर्मीहरूप्रति समर्थन व्यक्त गर्दछु। हामी सबै मिलेर अराजकता फैलाउन खोज्नेहरूविरुद्ध एकजुट हुनेछौँ। उनीहरूको उद्देश्य केवल हाम्रा संस्थाहरूलाई कमजोर बनाउनु र शान्तिपूर्ण रूपमा आफ्ना माग राख्नेहरूलाई रोक्नु हो।’

फ्रान्सका प्रधानमन्त्री सेबास्टियन लेकोर्नुले पनि बढ्दो अशान्तिको निन्दा गरेका छन्। उनले शान्तिपूर्ण प्रदर्शन गर्नु वैध अधिकार भएको उल्लेख गर्दै आगजनी, लुटपाट तथा सार्वजनिक र निजी सम्पत्तिमाथि आक्रमण सह्य नहुने स्पष्ट पारेका छन्।

फ्रान्स २४ का अनुसार, प्रदर्शनका क्रममा अवस्था निकै हिंसात्मक बनेको थियो। घटनामा एक प्रदर्शनकारीको हात गुमेको, विभिन्न स्थानमा आगजनी भएको र दर्जनौँ खुद्रा पसलहरू लुटपाट गरिएको थियो।

देशभर फैलिएको यो अशान्ति पछिल्ला केही सातादेखि जारी विद्यार्थी नेतृत्वका प्रदर्शनकै निरन्तरता हो। यसले फ्रान्सको राजनीतिक संकटलाई थप गहिरो बनाएको छ। देशमा आगामी निर्वाचन हुन अब करिब छ महिना मात्रै बाँकी रहेको छ। (एएनआई)फोटो : रोयर्टस/एएनआइ

सुर्खेत । भूकम्प गएको झन्डै तीन वर्ष बित्न लाग्दासमेत निजी आवास पुनर्निर्माणले गति लिन नसक्दा जाजरकोट , रुकुम पश्चिम र सल्यानका भूकम्पपीडित यस वर्ष पनि अस्थायी टहरामै दशैं मनाउन बाध्य हुने भएका छन् ।

स्थानीय तहमा लाभग्राही कायम गर्ने, अनुदान सम्झौता गर्ने र पहिलो किस्ताको रकम माग गर्ने प्रक्रिया अघि बढे पनि अधिकांश प्रभावित परिवारको स्थायी आवास निर्माण अझै चुनौतीपूर्ण बनेको छ।

२०८० कात्तिक १७ गते राति जाजरकोटको बारेकोट गाउँपालिका–१ रामीडाँडा केन्द्रविन्दु भएर गएको भूकम्पले जाजरकोट , रुकुम पश्चिम र सल्यानका १७ पालिकामा क्षती बनाएको थियो । जाजरकोटमा केही काम सुरु भएपनि अन्य जिल्लामा काम नै सुरु भएको छैन । 

भेरीमा ३१८ लाभग्राही कायम, ५२ घरको किस्ता माग

भेरी नगरपालिकामा भूकम्पबाट प्रभावित ३१८ जना लाभग्राही कायम भएका छन्। तीमध्ये ५२ घरका लागि पहिलो किस्ताको रकम माग गरिएको छ। लाभग्राही कायम गर्ने र अनुदान वितरणको प्रक्रिया अघि बढे पनि सबै प्रभावित परिवारले समयमै रकम पाउने तथा घर निर्माण सुरु गर्न सक्ने अवस्था बनिसकेको छैन।

त्यस्तै, जुनीचाँदे गाउँपालिकामा १७८ जना लाभग्राहीसँग अनुदान सम्झौता भएको छ। नलगाड नगरपालिकाका वडा नम्बर १ देखि ६ सम्मका भूकम्पपीडितमध्ये ५०० भन्दा बढीको विवरण नगरपालिकामा पुगेको छ। उनीहरूको विवरण प्रमाणीकरण तथा अनुदान प्रक्रियाका आगामी चरण पूरा गर्नुपर्ने देखिएको छ।

यी विवरणले पुनर्निर्माणका लागि प्रशासनिक प्रक्रिया अघि बढिरहेको देखाए पनि लाभग्राही कायम हुनु, सम्झौता हुनु, किस्ता माग गर्नु र रकम प्राप्त गरेर घर निर्माण सुरु हुनु फरक–फरक चरण हुन्। त्यसैले प्रक्रिया अघि बढेका सबै परिवारले घर निर्माण थालिसकेको अवस्था छैन।

भेरी नगरपालिका–१ र २ का १८८ लाभग्राहीका लागि पहिलो किस्ताबापत प्रतिपरिवार ५० हजार रुपैयाँका दरले कुल ९४ लाख रुपैयाँ निकासा गरिएको छ । 

विस्तृत क्षति मूल्याङ्कनमै अल्झियो पुनर्निर्माण

पुनर्निर्माणमा ढिलाइ हुनुको प्रमुख कारणमध्ये भूकम्पबाट भएको क्षतिको विस्तृत मूल्याङ्कन (डिटेल ड्यामेज असेस्मेन्ट–डीडीए) को काम समयमै सम्पन्न नहुनुलाई लिइएको छ। विस्तृत क्षति मूल्याङ्कन, लाभग्राही पहिचान, विवरण प्रमाणीकरण र अनुदान सम्झौताको प्रक्रियामा समय लाग्दा प्रभावित परिवारले लामो समय कुर्नुपरेको हो।

राष्ट्रिय विपद् जोखिम न्यूनीकरण तथा व्यवस्थापन प्राधिकरणले जाजरकोटमा पुनर्निर्माणका लागि ४० हजारभन्दा बढी लाभग्राही कायम भएको जनाएका छन्। क्षतिको प्रकृतिअनुसार निजी घर पुनर्निर्माण तथा प्रबलीकरण गर्नुपर्ने भएकाले लाभग्राहीको विवरण प्रमाणीकरण र अनुदान वितरणको कामलाई प्रभावकारी बनाउनुपर्ने देखिएको छ।

आर्थिक अवस्था कमजोर भएका परिवारले सरकारी अनुदानबिना घर निर्माण गर्न नसक्ने भएकाले अनुदान प्रक्रियामा भएको ढिलाइले उनीहरूको समस्या थप जटिल बनेको छ । कृषि, ज्याला मजदुरी र बालीघरे प्रथाबाट जीविकोपार्जन गर्ने परिवारका लागि घर निर्माण गर्न आवश्यक रकम जुटाउनु कठिन छ।

भेरी नगरपालिका–१ का रावतगाउँ, कोल्चौर, मैदे, पिपे र रिम्ना तथा नलगाड नगरपालिका–१ का पाली, कल्पत र चिउरीगाउँलगायत बस्तीमा विपन्न परिवारको बसोबास छ। यहाँका धेरै परिवार भूकम्पपछि अस्थायी टहरामा बस्दै आएका छन्। स्थायी घर निर्माण गर्न नसक्दा उनीहरूले मौसमअनुसारका जोखिमसँगै दैनिक जीवन गुजार्नुपरेको छ।

स्थानीय तहलाई प्रक्रिया छिटो पूरा गर्न आग्रह

प्रमुख जिल्ला अधिकारी नवराज बरालले जिल्ला विपद् जोखिम न्यूनीकरण तथा व्यवस्थापन समितिको बैठकमा सम्बन्धित निकायलाई पुनर्निर्माण प्रक्रिया छिटो अघि बढाउन पटकपटक ताकिता गरिएको बताए । 

स्थानीय तहले आवश्यक प्रक्रिया पूरा गरी लाभग्राहीको विवरण जिल्ला विपद् जोखिम न्यूनीकरण तथा व्यवस्थापन समितिमा पठाएपछि रकम निकासा गर्ने प्रक्रिया अघि बढाइने उनको भनाइ छ। स्थानीय तहबाट विवरण र आवश्यक कागजात समयमै प्राप्त भएमा अनुदान वितरणलाई छिटो अघि बढाउन सकिने उनले बताए । 

अस्थायी टहरामै चाडपर्व मनाउनुपर्ने बाध्यता

दशैं परिवारका सदस्य एकै ठाउँमा भेला हुने, दुःख बिर्सेर खुसी साटासाट गर्ने र घरपरिवारसँग समय बिताउने पर्व हो। तर, भूकम्पले घर भत्किएपछि अस्थायी टहरामा बस्दै आएका परिवारका लागि चाडपर्वको खुसीसँगै सुरक्षित आवासको चिन्ता पनि जोडिएको नलगाड १ का नरबहादुर विकले बताए । 

काठमाडौं। बौद्ध भिक्षुणी तथा चर्चित गायिका आनी छोइङ डोल्मा लुम्बिनी विकास कोषको उपाध्यक्षमा नियुक्त भएकी छन् ।

संस्कृति, पर्यटन तथा नागरिक उड्डयनमन्त्री खडगराज पौडेलका अनुसार मन्त्रालयको प्रस्तावमा मन्त्रिपरिषद्को असोज ३० गते बसेको बैठकले डोल्मालाई उपाध्यक्षमा नियुक्त गर्ने निर्णय गरेको हो ।

बौद्ध धर्म, शान्ति र मानव सेवाका क्षेत्रमा समेत सक्रिय डोल्माको नियुक्तिसँगै लुम्बिनी विकास कोषको नेतृत्वमा नयाँ जिम्मेवारी थपिएको छ ।

काठमाडौं । नेपाली कांग्रेसको १५ औं महाधिवेशनबाट निर्वाचित पदाधिकारी तथा सदस्यहरुको सूची सार्वजनिक भएको छ ।

काठमाडौंमा असोज १८ देखि २२ गतेसम्म आयोजना गरिएको महाधिवेशनमार्फत २३१ जना निर्वाचित भएका हुन् ।

जसमध्ये सभापति गगन थापालाई शनिबार केन्द्रीय निर्वाचन समितिका संयोजक प्रेमबहादुर खड्काले शपथ गराए । 

प्रतिज्ञा पत्र नाम दिइएको उक्त शपथग्रहण पत्रमा बाचनपछि हस्ताक्षर समेत गरेका छन् । शपथपछि नवनिर्वाचित बरिष्ठ उपाध्यक्ष विश्वप्रकाश शर्माले फुलमाला र खाता लगाएर स्वागत गरेका थिए ।

नवनिर्वाचित अन्य पदाधिकारी एवम सदस्यहरुको शपथ भने दशैं पछि हुने निर्वाचन समितिले जनाएको छ । 

कांग्रेस महाधिवेशनबाट निर्वाचित २३१ सदस्यीय केन्द्रीय समितिका सभापतिज्यु,पदाधिकारीज्युहरु एवम् सदस्यज्युहरु

सभापति :

१. गगन कुमार थापा

वरिष्ठ उपसभापति :

२. विश्व प्रकाश शर्मा

उपसभापति :

३. डा. चन्द्रकान्त भण्डारी

४. ई. मधु आचार्य

उपसभापति (महिला)

५. पुष्पा भुसाल

उपसभापति (समावेशी)

६. बिनोद कुमार चौधरी

महामन्त्री :

७. प्रदिप पौडेल

८. उदय शम्शेर राणा

९. डा. डिला संग्रौला (पन्त)

सहमहामन्त्री :

१०. प्रतिमा गौतम

११. रामहरि खतिवडा

१२. अजय बाबु शिवाकोटी

१३. बहादुर सिंह लामा (तामाङ)

१४. प्रकाश रसाईली स्नेही

१५. अजय कुमार चौरसिया

१६. मनोज मणि आचार्य

१७. योगेन्द्र चौधरी

१८. डा. मो. फिरदोश आलम

१९. जीवन बहादुर शाही

२०. आङगेलु शेर्पा

केन्द्रीय सदस्य (खुल्ला)

२१. चिरी बाबु महर्जन

२२. निश्कल राई

२३. ईन्द्रबहादुर बानियाँ

२४. प्रा.डा. गोविन्दराज पोखरेल

२५. ई. मोहन आचार्य

२६. जितनारायण श्रेष्ठ

२७. प्रवल थापा

२८. गणेश लामा

२९. राजिव कोइराला

३०. हिमाल दत्त श्रेष्ठ

३१. डा. शोभाकर पराजुली

३२. बिद्वान गुरुङ

३३. अर्जुन प्रसाद जोशी

३४. ई. अमृत ज्ञवाली

३५. ई. नवराज त्रिपाठी

३६. सन्दीप राना

३७. भरत कुमार शाह

३८. नरेन्द्र कुमार केरुङ

३९. मिन कृष्ण महर्जन

४०. बलदेव तिमल्सिना

४१. महेश खरेल

४२. जन्मजय तिमिल्सिना

४३. युवराज पाण्डेय

४४. कुमार लुइटेल

४५. ई. ऋषि कोइराला

४६. ई. दिपक बाबु कँडेल

४७. उज्जवल प्रसाद बराल

४८. किरण के.सी.

४९. दिपक भट्टराई

५०. महेन्द्र कुमार शर्मा

५१. डा. सुरज राज काफ्ले

५२. डा. मुकेशराज काफ्ले

५३. मदन कृष्ण श्रेष्ठ

५४. प्रमोदहरि गुरागाई

५५. लेखनाथ पोख्रेल

५६. किरण किशोर घिमिरे

५७. रवि सिंह

५८. डा. कृष्ण प्रसाद पौडेल

५९. तिलक बहादुर रानाभाट

६०. प्रदिप कुमार सुनुवार

६१. प्रकाश सिंह कार्की

६२. डा. मुक्तिराम श्रेष्ठ

६३. कृष्ण रिजाल

६४. निलकण्ठ रिजाल

६५. सुधान्सु कोइराला

केन्द्रीय सदस्य (महिला)

६६. वासना थापा

६७. उर्मिला थपलिया

६८. निमा गिरी

६९. कुसुमदेवी थापा

७०. धना कुमारी खतिवडा

७१. अनिता देवकोटा

७२. लक्ष्मी पाण्डे

७३. सृजना अधिकारी

७४. मुना भुसाल

७५. चिनी पोखरेल (चिनु)

७६. कल्पना तिवारी

७७. रिता थापा मगर

७८. गंगा दाहाल

७९. उमा दाहाल

८०. कान्तिका सेजुवाल

केन्द्रीय सदस्य (आदिवासी जनजाति)

८१. तीर्थ लामा

८२. ई. अनुप श्रेष्ठ

८३. डा. प्रेमध्वज लामा

८४. कर्मा छिरिङ शेर्पा

८५. टेक प्रसाद गुरुङ

८६. भिम श्रीस मगर

८७. रामकृष्ण चित्रकार

८८. बुद्ध लामा

८९. गेल्जे लामा (शेर्पा)

९०. बंशलाल तामाङ

९१. अमृत गुरुङ

९२. सुशील गुरुङ

९३. गीता गुरुङ

९४. डा. गंगा लक्ष्मी अवाल

९५. रेनुका काउचा

९६. सपना राजभण्डारी जोशी

९७. सिता कुमारी राना

९८. प्रमिला राई

९९. लिला देवी वोखिम लिम्बु

१००. पुनम लामा

केन्द्रीय सदस्य (दलित)

१०१. सिता मिजार

१०२. शान्ती परियार (वि.क.)

१०३. रुपा वि.क.

१०४. कमला नेपाली

१०५. छायाँ सुनार

१०६. धर्मेन्द पासवान

१०७. डा. डि.बी. सुनार

१०८. सागर परियार

१०९. हरिशरण नेपाली

११०. शिव बहादुर सुनार

१११. मन्जित ताम्राकार

११२. राजु परियार

११३. अम्मर बहादुर बराईली

११४. दीपक सोनी

केन्द्रीय सदस्य (मधेशी)

११५. अनिल कुमार रुंगटा

११६. राम कृष्ण यादव

११७. डा. गरिव दास ठाकुर

११८. जितेन्द्र नारायण देव

११९. दिनेश कुमार यादव

१२०. असर्फी शाह

१२१. उमेश चन्द्र यादव

१२२. मि. अशोक कुमार शाह

१२३. डा. मधु कुमारी ठाकुर

१२४. रेखा कुमारी यादव

१२५. अन्जु झा

१२६. मिनाक्षी झा

१२७. गिता कुमारी यादव

केन्द्रीय सदस्य (खसआर्य)

१२८. ई. लक्ष्मण के.सी.

१२९. भीम पराजुली

१३०. जगदीश चन्द्र उपाध्याय

१३१. राजेन्द्र के.सी.

१३२. जनार्दन सिंह क्षेत्री

१३३. उत्तमराज जोशी

१३४. अनुज चापागाई

१३५. कृष्ण प्रसाद कोइराला

१३६. माइकल रामचन्द्र अर्याल

१३७. गणेश सापकोटा

१३८. डा. भद्रा पराजुली भण्डारी

१३९. जानुका पन्त

१४०. गीता देवकोटा

१४१. कृष्ण कुमारी बस्नेत

१४२. बिनिता अधिकारी

१४३. जानकी सिंह

१४४. देवकी गौतम

१४५. चम्पा देवी खड्का

केन्द्रीय सदस्य (थारु)

१४६. डा. भोगेन्द्र प्रसाद चौधरी

१४७. जनक राज चौधरी

१४८. वेद नारायण गच्छदार

१४९. साजन कुमार महतो

१५०. डा. जीवन राना

१५१. डा. प्रमिला कुमारी गच्छदार

केन्द्रीय सदस्य (मुस्लिम)

१५२. डा. अताबुल मंसुरी

१५३. मो. इर्शाद अन्सारी

१५४. अब्दुल रज्जाक गद्दी

१५५. जमिला खातुन

१५६. सनम वेगम

केन्द्रीय सदस्य (पिछडिएको क्षेत्र)

१५७. दिपकजंग शाह

१५८. सुशीला वम

केन्द्रीय सदस्य (अल्पसंख्यक तथा अपांगता)

१५९. अर्जुन शेरचन

१६०. प्रकाश पन्थ

केन्द्रीय सदस्य (युवा खुल्ला)

१६१. सचिन तिमल्सेना

१६२. ई. अभिषेक आत्रेय

१६३. सुशील भट्ट

१६४. डा. आयुस बगाले

१६५. आदर्श मल्ल

१६६. ई. रोशन बस्नेत

१६७. ई. शैलेश मिश्र

केन्द्रीय सदस्य (युवा– कोशीबाट)

१६८. डा. योशिका भट्टराई

१६९. ई. हेमकाजी बस्नेत

केन्द्रीय सदस्य (युवा– मधेशबाट)

१७०. ममता शर्मा

१७१. गौरव पाण्डे

केन्द्रीय सदस्य (युवा– बागमतीबाट)

१७२. रजनी थापा

१७३. अंशुल के.सी.

केन्द्रीय सदस्य (युवा– गण्डकीबाटबाट)

१७४. डा. कला पन्त

१७५. ई. सुवास पौडेल

केन्द्रीय सदस्य (युवा– लुम्बिनीबाट)

१७६. सुष्मा पाण्डे

१७७. अनुराग खड्का

केन्द्रीय सदस्य (युवा– कर्णालीबाट)

१७८. भगवती शाही

१७९. मोहन राना

केन्द्रीय सदस्य (युवा– सुदूरपश्चिमबाट)

१८०. रिता शाही

१८१. ई. भुवन राज भट्ट

कोशी प्रदेश भुगोलबाट

१८२. मृदुला कोइराला

१८३. डम्बर बहादुर खड्का

१८४. मेदनी प्रसाद सिटौला

१८५. दीपन कुमार श्रेष्ठ

मधेश प्रदेश भुगोलबाट

१८६. मेघा शाही

१८७. डा. अन्जनी कुमार झा

१८८. शम्भु बहादुर बुढाथोकी

१८९. विनोद कुमार खनाल

बागमती प्रदेश भुगोलबाट

१९०. हरि प्रभा खड्गी

१९१. प्रा.डा. सुर्यकान्त घिमिरे

۱۹२. ई. रोहित पौडेल

१९३. सन्तोष चालिसे

गण्डकी प्रदेश भुगोलबाट

१९४. सरस्वती अर्याल तिवारी

१९५. किरण बाबु श्रेष्ठ

१९६. रेशमबहादुर वानियाँ

१९७. खुमा प्रसाद अर्याल

लुम्बिनी प्रदेश भुगोलबाट

१९८. बालकुमारी भण्डारी

१९९. कमल किशोर घिमिरे

२००. अमर प्रसाद भण्डारी

२०१. प्रचण्ड विक्रम न्यौपाने (गुण्टु)

कर्णाली प्रदेश भुगोलबाट

२०२. रामदेवी खड्का

२०३. राजिव विक्रम शाह

२०४. खड्ग बहादुर शाही

२०५. दिक्पाल कुमार शाही

सुदूरपश्चिम प्रदेश भुगोलबाट

२०६. अम्बिका कुमारी चलाउने

२०७. जनक चटौत

२०८. दिवान सिंह विष्ट

२०९. बहादुर सिंह थापा

नेपाली जनसम्पर्क समितिबाट

२१०. सिता सापकोटा घिमिरे

२११. चन्द्रा अधिकारी (चन्दा)

युरोप क्षेत्रबाट

२१२. जितेन्द्र विक्रम शाही

ओसियाना–अमेरिका क्षेत्रबाट

२१३. सिए. विद्या भूषण कार्की

मध्यपूर्व क्षेत्रबाट

२१४. पुरुषोत्तम खनाल

प्यासिफिक क्षेत्रबाट

२१५. डा. बलराम श्रेष्ठ

भारतबाट

२१६. बालकृष्ण पाण्डे

पेशागत/विषयगत क्षेत्रबाट

२१७. डा. केदार नरसिंह के.सी.

२१८. प्रा.डा. जगदीश चन्द्र पोखरेल

२१९. वरिष्ठ अधिवक्ता सिताराम के.सी.

२२०. डा. प्रदिप मिश्र

२२१. केशव निरौला

२२२. डा. सीता पोख्रेल (घिमिरे)

२२३. बाला अधिकारी

श्रमिक वर्गबाट

२२४. खिलानाथ दाहाल

२२५. योगेन्द्र कुमार कुँवर

२२६. सितादेवि काफ्ले 

काठमाडौं उपत्यकाबाट

२२७. मोहन बहादुर वस्नेत

२२८. प्रा.डा. अमिता प्रधान शाक्य

प्रजातन्त्र सेनानी, सहिद परिवार तथा द्वन्द्व प्रभावित समुदायबाट

२२९. सत्यनारायण माझी थारु

२३०. बालकृष्ण दाहाल

२३१. जनार्दन अर्याल

काठमाडौं । भोटाहिटीस्थित प्रहरीको साइबर ब्युरोमा भएको छलफलपछि वरिष्ठ पत्रकार किशोर श्रेष्ठ घर फर्किएका छन् । राष्ट्रिय स्वतन्त्र पार्टी (रास्वपा) का नेता तथा कलाकार हिमेश पन्त भने जनआस्थामा प्रकाशित समाचारको विषयलाई लिएर प्रेस काउन्सिल नेपाल जाने भएका छन् ।

नेपाल पत्रकार महासंघका महासचिव रामप्रसाद दाहालका अनुसार साइबर ब्युरोमा भएको छलफलपछि श्रेष्ठ घर फर्किएका हुन् ।

एजेन्सी । इरान समर्थित हुथी विद्रोहीले बिहीबार यमनको अदेन सहरस्थित राष्ट्रपति भवन ‘अल मासिक प्यालेस’लाई लक्षित गरी क्षेप्यास्त्र प्रहार गरेको छ । 

हुथीले पाँचवटा ब्यालिस्टिक क्षेप्यास्त्र प्रहार गरेको हो । अन्तर्राष्ट्रिय समाचार माध्यमहरुका अनुसार सो क्रममा पाँच जनाको मृत्यु भएको र १६ जना घाइते भएका छन् । 

यता, सीसीटीभीप्लस समाचार एजेन्सीले जनाए अनुसार हुथी समूहले साउदी अरब र साउदी नेतृत्वको गठबन्धनका विभिन्न लक्ष्यहरूमा आफूले पटक–पटक आक्रमण गरेको जनाएको छ। 

उता, साउदी नेतृत्वको गठबन्धनले हुथी समूहले प्रहार गरेको एउटा क्षेप्यास्त्रलाई बीचमै रोकेर नष्ट गरेको बताएको छ भने यमनी सरकारी सेनाले विभिन्न मोर्चामा हुथी समूहविरुद्ध सैन्य कारबाही जारी राखेको जनाएको छ।

बिहीबार बिहानै जारी गरिएको एक विज्ञप्तिमा हुथी समूहले सतहबाट आकाशमा प्रहार गरिने क्षेप्यास्त्र प्रयोग गरेर साउदी अरबको टाइफुन लडाकु विमानलाई निशाना बनाएको दाबी गरेको छ। 

उक्त विमान साउदी अरबको ताइफ हवाई अड्डाबाट उडेको र यमनको सादा प्रान्तको आकाशमा प्रहार गरिएको समूहले जनाएको छ। यस दाबीबारे साउदी अरबले अहिलेसम्म कुनै प्रतिक्रिया दिएको छैन।

यसअघि बुधबार हुथी समूहले पूर्वी साउदी अरबको धहरानस्थित ऊर्जा क्षेत्रको विशाल कम्पनी साउदी अरामकोका तेल प्रशोधन तथा उत्पादनसम्बन्धी सुविधाहरू, राजधानी रियादस्थित किङ खालिद अन्तर्राष्ट्रिय विमानस्थल र साउदी अरामकोको एक तेल प्रशोधन केन्द्रलाई लक्षित गरी ब्यालिस्टिक क्षेप्यास्त्र, क्रुज क्षेप्यास्त्र र ड्रोन प्रयोग गरेर ठूलो स्तरको आक्रमण गरेको जनाएको थियो।

बुधबार साँझ जारी गरिएको अर्को विज्ञप्तिमा हुथी समूहले किङ खालिद अन्तर्राष्ट्रिय विमानस्थलतर्फ थप एउटा ब्यालिस्टिक क्षेप्यास्त्र प्रहार गरेको र दक्षिणी यमनमा साउदी नेतृत्वको गठबन्धनका लक्ष्यहरूतर्फ तीनवटा ब्यालिस्टिक क्षेप्यास्त्र प्रहार गरेको जनाएको छ।

साउदी नेतृत्वको गठबन्धनका प्रवक्ता तुर्की अल(मालिकीले बुधबार रियादतर्फ प्रहार गरिएको हुथी समूहको एउटा ब्यालिस्टिक क्षेप्यास्त्रलाई बीचमै रोकेर नष्ट गरिएको बताएका थिए।

साउदी अरबको नागरिक सुरक्षा महानिर्देशनालयले बुधबार जारी गरेको विज्ञप्तिअनुसार, रोकिएको क्षेप्यास्त्रका टुक्राहरू रियादमा खसेका थिए, जसका कारण एक जना घाइते भएका थिए।

यसैबीच, हुथी समूहको नियन्त्रणमा रहेको अल–मसिराह टेलिभिजनले बुधबार राति साउदी नेतृत्वको गठबन्धनले होदेइदाह प्रान्तको अल–मरावियाह क्षेत्रमा रहेको एउटा आवासीय भवनमा हवाई आक्रमण गरेको जनाएको छ।

बिहीबार बिहानै अल–मसिराहले यमनको राजधानी सानामा पनि साउदी अरबले आक्रमण गरेको समाचार प्रसारण गरेको थियो।

बुधबार साँझ जारी गरिएको हुथी समूहको विज्ञप्तिअनुसार, साउदी नेतृत्वको गठबन्धनले अघिल्लो २४ घण्टामा हुथी समूहको नियन्त्रणमा रहेका क्षेत्रहरूमा ४२ वटा हवाई तथा क्षेप्यास्त्र आक्रमण गरेको थियो।

हुथी समूहले बाब अल–मन्देब जलडमरूमध्य क्षेत्रमा रहेका टापुहरूमाथि साउदी अरबले गरेका आक्रमणले समुद्री यातायात मार्गहरूको सुरक्षामा प्रत्यक्ष खतरा उत्पन्न गरेको पनि जनाएको छ।

अर्कोतर्फ, यमनी सरकारी सेनाले बुधबार पूर्वी र दक्षिणी मोर्चाहरूमा हुथी समूहका लक्ष्य तथा लडाकुहरूलाई निशाना बनाउँदै सैन्य कारबाही जारी राखेको जनाएको छ।

सन् २०१४ को अन्त्यदेखि यमन द्वन्द्वमा फस्दै आएको छ। त्यसबेला हुथी समूहले राजधानी साना र उत्तरी यमनका धेरैजसो क्षेत्रहरू कब्जा गरेको थियो। त्यसपछि यमनी सरकारको समर्थनमा सन् २०१५ मा साउदी नेतृत्वको गठबन्धनले सैन्य हस्तक्षेप गरेको थियो।(सीसीटीभीप्लस)

गुल्मी । दशैँ नजिकिँदै गर्दा गाउँ–सहरका घरहरू सफा वा लिपपोत गर्ने र नयाँ रङरूप दिने प्रचलन छ । घटस्थापनाअघि घर सफा गरेर सेतो कमेरो र रातो माटोले भित्ता सजाउने परम्पराले नेपाली गाउँघरमा दशैँ आएको सङ्केत दिन्थ्यो।

घरको माथिल्लो भागमा सेतो कमेरो र तल्लो भागमा रातो माटो लगाउँदा परम्परागत ढुङ्गा र माटोका घरहरू आकर्षक देखिन्थे। तर पछिल्लो समय गाउँघरमा कमेरो माटोले घर पोत्ने चलन घट्दै गएको छ। यसको ठाउँमा बजारमा सजिलै पाइने चुनाको प्रयोग बढेको छ।

कमेरो माटो प्राकृतिक सेतो रङ हो । विशेष गन्ध र रङका कारण परम्परागत नेपाली घरहरूको पहिचान बनेको कमेरोले घरलाई आकर्षक बनाउनुका साथै घामको ताप परावर्तन गर्न मद्दत गर्ने विश्वास पनि छ।

पहिले पहाडी क्षेत्रका अधिकांश घरमा यसको प्रयोग गरिन्थ्यो। दशैँ, तिहारलगायत चाडपर्व तथा विशेष अवसरमा घरलाई नयाँ स्वरूप दिन कमेरो माटोले पोत्ने गरिन्थ्यो।

दशैँ नेपाली समाजको प्रमुख चाड भएकाले घर सफा गर्ने र लिपपोत गर्ने कामलाई विशेष महत्त्व दिइन्छ। घटस्थापनाअघि घर सफा र चिटिक्क पारेर देवी दुर्गाको पूजा आराधना गर्ने परम्परा छ।

नयाँ लुगा लगाउने, मीठोमसिनो खाने र आफन्तसँग भेटघाट गर्ने तयारीसँगै घरलाई नयाँ रूप दिने चलनले दशैँको आगमनलाई थप उत्सवमय बनाउँथ्यो। घरको भित्तामा सेतो कमेरो र रातो माटो लगाउने काम केवल सरसफाइमा सीमित थिएन, यो चाडपर्वको तयारी र सांस्कृतिक पहिचानको अभिन्न हिस्सा थियो।

तर समयसँगै कमेरो माटो खोज्ने, सङ्कलन गर्ने र घरसम्म ल्याउने परम्परा हराउँदै गएको छ। कमेरो प्राकृतिक रूपमा पाइने निश्चित ठाउँमा पुगेर निकाल्नुपर्ने हुन्छ। नदी किनार, वन क्षेत्र वा कमेरो पाइने ठाउँसम्म पुगेर माटो सङ्कलन गर्नु समय र श्रम दुवै लाग्ने काम हो। यसको तुलनामा चुना बजारका हार्डवेयर तथा अन्य पसलमा सहजै उपलब्ध हुने भएकाले मानिसहरू त्यसतर्फ आकर्षित भएका छन्।

गुल्मीको मालिका गाउँपालिका–६, अर्जैकी स्थायी बासिन्दा सरस्वती पराजुलीका लागि कमेरो माटो सङ्कलन गर्नु बाल्यकाल र गाउँघरको सामूहिक जीवनसँग जोडिएको सम्झना हो। उनी पहिले घरबाट करिब एक घण्टाको दूरीमा रहेको वन क्षेत्रनजिकको स्थानीय नदी किनारबाट डोकोमा कमेरो माटो बोकेर ल्याउने गरेको बताउँछिन्।

उनका अनुसार कमेरो लिन जाँदा एक परिवारका सदस्य मात्रै नभइ विभिन्न परिवारका मानिस भेला भएर समूहमा जाने गर्थे। बाटोमा गीत गाउँदै, कुराकानी गर्दै र सामूहिक रूपमा काम कमेरो सङ्कलन गर्ने चलन थियो। काम श्रमसाध्य भए पनि त्यसले परिवार, आफन्त र छिमेकीलाई एकै ठाउँमा जोड्ने गरेको उनी सम्झन्छिन्।

उनले भनिन्,‘पहिले कमेरो माटो लिन जाँदा विभिन्न परिवारका मानिस एकै ठाउँमा भेला भएर जान्थ्यौँ। गीत गाउँदै, कुराकानी गर्दै काम गर्दा रमाइलो हुन्थ्यो। काम गाह्रो भए पनि त्यसले परिवार, आफन्त र छिमेकीलाई एकै ठाउँमा जोड्थ्यो ।’

तर अहिले कमेरोको सट्टा चुना प्रयोग गर्ने चलन बढेको उनले बताइन् । चुन सजिलै पाइने र फोन गरेकै भरमा घरसम्म आइपुग्ने भएकाले कमेरो खोज्न जाने समय र श्रम बच्ने गरेको उनको भनाइ छ। पहिले सामूहिक रूपमा गरिने काम अहिले बजारबाट सामग्री किनेर ल्याउने प्रक्रियामा सीमित हुँदै गएको छ ।

कमेरो माटोको प्रयोग घट्नुमा यसको उपलब्धतामा आएको कमी पनि अर्को कारण हो।

गुल्मीका अर्का स्थानीय बासिन्दा देवराम गौतमका अनुसार अहिले आफ्नो क्षेत्रमा कमेरो माटो सहजै पाउन कठिन छ। स्थानीय क्षेत्रमा पनि सीमित ठाउँमा मात्रै पाइने भएकाले चाडपर्वमा घर पोत्न चुना प्रयोग गर्नुपर्ने अवस्था आएको उनी बताउँछन्।

गौतमका अनुसार कमेरो माटोको उपलब्धता घट्दै गएपछि परम्परागत रूपमा घर पोत्ने सामग्री परिवर्तन भएको छ । तर घर सफा गर्ने, नयाँ रूप दिने र चाडपर्वको स्वागत गर्ने यसको महत्त्व भने कायमै छ। उनका अनुसार सामग्री फेरिए पनि चाडपर्वको तयारी र घरलाई नयाँ स्वरूप दिने परम्पराको अर्थ हराएको छैन।

कमेरो माटोको प्रयोग घट्नुमा युवा पुस्ताको बसाइँसराइले पनि प्रभाव पारेको छ। अध्ययन, रोजगारी र अन्य अवसरको खोजीमा युवाहरू सहर तथा विदेश जाने क्रम बढेसँगै गाउँघरमा श्रम गर्ने जनशक्ति कम हुँदै गएको छ। कमेरो कहाँ पाइन्छ, कसरी निकाल्ने र घरमा प्रयोग गर्न कसरी तयार पार्ने भन्ने परम्परागत सीप पनि नयाँ पुस्तामा पर्याप्त रूपमा हस्तान्तरण हुन सकेको छैन।

पहिले परिवारका सदस्य, आफन्त र छिमेकी मिलेर कमेरो सङ्कलन गर्ने र घर पोत्ने काम गर्थे। यसले चाडपर्वको तयारीलाई सामूहिक उत्सवको रूप दिन्थ्यो। अहिले भने बजारबाट चुनो किनेर ल्याएपछि घर पोत्ने काम सजिलो भएको छ। यसले समय र श्रम बचाए पनि परम्परासँग जोडिएका सामूहिक अनुभव र सामाजिक भेटघाटका अवसर घट्दै गएका छन्।

हिजोआज विशेषगरी गाउँबस्तीका घरहरूमा चुना प्रयोग हुन थाले पनि घटस्थापनाअघि घर सफा गरेर चिटिक्क बनाउने मान्यता भने जीवित छ । दशैँका लागि घरलाई सफा र ताजा बनाउने परम्पराको मूल उद्देश्य उही छ, फरक केवल प्रयोग गरिने सामग्रीमा आएको हो।

कमेरो माटोको प्रयोग घट्दै जानु गाउँघरको बदलिँदो जीवनशैली र सांस्कृतिक अभ्यासको रूपान्तरणको एउटा उदाहरण हो। सहज उपलब्धता र कम श्रम लाग्ने विकल्पले परम्परागत सामग्रीलाई विस्थापित गरिरहेका छन्। तर कमेरो माटोसँग जोडिएका सामूहिक श्रम, पारिवारिक आत्मीयता र गाउँले जीवनका सम्झनाहरू नेपाली समाजको सांस्कृतिक स्मृतिमा अझै ताजा छन्।

कमेरो माटोको प्रयोग हराउँदै जाँदा एउटा प्रश्न पनि उठाएको छ,आधुनिक सुविधाले काम सहज बनाइरहँदा परम्परासँग जोडिएका सामूहिक अभ्यास र मौलिक पहिचानलाई कसरी जोगाउने?

कमेरोको ठाउँमा चुना आए पनि दशैँको स्वागत गर्ने नेपाली गाउँघरको भावना उस्तै छ । घरको रङ फेरिएको छ, सामग्री फेरिएको छ, तर चाडपर्वअघि घरलाई सफा र पवित्र बनाउने विश्वास भने अझै कायम छ।

ताप्लेजुङ । यतिबेला दशै सुरुवात भईसक्यो तर ताप्लेजुङका किसान यतिबेला अलैँची टिप्न व्यस्त छन् । टिपाईको मुख्य सिजन चलिरहेका बेला उनीहरू दशैँ–तिहारको उत्सवभन्दा बढी बगानमै रमाइरहेका छन् । बिहानदेखि बेलुकीसम्म बगानमै खटिएका किसान धेरैजसो रात पनि अलैँची भट्टीमै बस्ने थालेका छन् ।

फक्ताङलुङ गाउँपालिका–६ का किसान विर्ख लिम्बूका अनुसार गाईबस्तु भएका किसानका केही सदस्य मात्र बेलुका घर फर्किन्छन् बाँकी सबै बगानमै बास बस्छन् । 

अलैँची टिप्ने समय बित्यो भने वर्षभरको मेहेनत मुसा, तथा अन्य जंगली जनावरहरुले खाई दिने भएकाले यतिबेले किसानहरु अलैची बगानमै व्यस्त भएको लिम्बूले बताए । 

फुङ्लिङ नगरपालिका–७ का किसान खाङडु शेर्पा झन करिब करिब एक महिनादेखि बगानमै बसिरहेका छन । दशैँ त्यहीँ अलैँची बगानमै मनाउने तयारी गरेका हुनुहुन्छ । ‘४० वर्षदेखि अलैँची खेती गरिरहेको छु,’ शेर्पाले भने,‘छिमेकी भारतको सिक्किमबाट बिरुवा ल्याएरै सुरु गरेका थियौँ ।’

शेर्पाको ८० रोपनी क्षेत्रफलमा अलैची बगान विस्तार गरेका छन् । टिपाईपछि छोडाउने, सुकाउने र भट्टीमा अलैँची सुकाउँने कार्य हुने गर्दछ । 

ताप्लेजुङमा बेशी क्षेत्रमा भदौको पहिलो सातादेखि र लेकाली क्षेत्रमा मंसिरसम्म अलैँची टिपाइ हुने गर्दछ । जिल्लाका नौं स्थानीय तहमध्ये फक्ताङलुङ–७ को ओलाङचुङगोलाबाहेक सबै वडामा अलैँची खेती हुन्छ । हाल करिब चार हजार ४५० हेक्टर क्षेत्रफलमा व्यावसायिक खेती भइरहेको छ ।

अलैँचीको मूल्य पनि किसानलाई उत्साहित पार्ने खालको छ । शुक्रबार(आज)ताप्लेजुङमा प्रतिमन (४० केजी) खलैँचीको मूल्य ८८ हजार रुपैयाँमा खरिद–बिक्री भइरहेको व्यवसायी संघ ताप्लेजुङका अध्यक्ष भद्रविर रेग्मीले बताए । 

अलैँचीले रोजगारी पनि सिर्जना गरेको छ । बगानमा काम गर्ने मजदुरले दैनिक ५०० देखि ८०० रुपैयाँसम्म ज्याला पाउँछन् ।

काठमाडौं । शुक्रबार बसेको मन्त्रिपरिषद् बैठकका निर्णयहरु सार्वजनिक गरिएको छ । सूचना तथा सञ्चारमन्त्री डा. विक्रम तिमिल्सिनाले मन्त्रिपरिषद्का १३ मुख्य निर्णय सार्वजनिक गरेका हुन् ।

बैठकले नेपाल विशेष सेवा (एक्काइसौँ संशोधन) नियमावली, २०८३ स्वीकृत गर्ने, जापान र जर्मनी सरकारबाट प्राप्त हुने अनुदान सहायता स्वीकार गर्ने तथा बुढीगण्डकी विकास प्राधिकरणसम्बन्धी विधेयक तर्जुमा गर्न सैद्धान्तिक स्वीकृति दिने निर्णय गरेको छ ।

बैठकका निर्णयअनुसार जापान सरकारबाट प्राप्त हुने २९८ मिलियन जापानी येन बराबरको वस्तुगत तथा सेवाजन्य आपत्कालीन अनुदान सहायता र जर्मनी सरकारबाट प्राप्त हुने २० मिलियन युरो अनुदान सहायता स्वीकार गरिनेछ ।

त्यस्तै, फौजदारी कसुर (सजाय निर्धारण तथा कार्यान्वयन) ऐन, २०७४ का प्रारम्भ हुन बाँकी व्यवस्थामध्ये दफा १७ को खण्ड (ङ), दफा २५ र दफा २६ आगामी कात्तिक १५ गतेदेखि लागू गर्ने निर्णय भएको छ ।

सरकारले आर्थिक वर्ष २०८३/८४ का लागि गहुँको न्यूनतम समर्थन मूल्य प्रतिक्विन्टल ४ हजार १०७ रुपैयाँ निर्धारण गरेको छ ।

मन्त्रिपरिषद् बैठकले बुढीगण्डकी नदीमा आएको बाढीबाट अति प्रभावित गोरखा जिल्लाका चुमनुब्री, धार्चे र आरुघाट गाउँपालिका तथा धादिङ जिल्लाको त्रिपुरासुन्दरी गाउँपालिकाका वडा नं. १ र २ लाई तीन महिनाका लागि विपद् सङ्कटग्रस्त क्षेत्र घोषणा गर्ने निर्णय गरेको छ ।

त्यसैगरी, २०८३ असोज ८ देखि ११ गतेसम्म भएको वर्षाका कारण आएको बाढीपहिरोबाट अति प्रभावित बागलुङ जिल्लाका गलकोट नगरपालिका र ढोरपाटन नगरपालिकालाई पनि तीन महिनाका लागि विपद् सङ्कटग्रस्त क्षेत्र घोषणा गरिनेछ ।

बैठकले ती स्थानीय तहमा निजी आवासमा क्षति पुगेका प्रभावित परिवारलाई वैकल्पिक बसोबासको व्यवस्था नभएसम्म अस्थायी आवास तथा जीविकोपार्जनका लागि राहत उपलब्ध गराउने निर्णयसमेत गरेको छ ।

होल्डिङ सेन्टरमा नबसी निजी रूपमा अस्थायी बसोबासको व्यवस्था गर्न चाहने प्रभावित परिवारलाई बढीमा छ महिनासम्म राहत उपलब्ध गराइनेछ । 

चार जनासम्म सदस्य भएका परिवारले प्रतिमहिना १५ हजार रुपैयाँ पाउनेछन् भने चार जनाभन्दा बढी सदस्य भएका परिवारले प्रत्येक थप सदस्यबापत प्रतिमहिना दुई हजार रुपैयाँ थप पाउनेछन् ।

मन्त्रिपरिषद् बैठकले सामुद्रिक पारवहन सहयोगसम्बन्धी बिमस्टेक सम्झौता अनुमोदनका लागि सङ्घीय संसद्मा पेस गर्न स्वीकृति दिएको छ । राष्ट्रिय रोजगारसम्बन्धी विधेयक तर्जुमा गर्न पनि सैद्धान्तिक स्वीकृति प्रदान गरिएको छ ।

त्यसैगरी, कालीमाटी फलफूल तथा तरकारी बजार विकास समिति (गठन) (चौथो संशोधन) आदेश, २०८३ र दाना पदार्थ (दोस्रो संशोधन) नियमावली, २०८३ स्वीकृत गर्ने निर्णय भएको छ ।

बैठकले पशु वधशाला र मासु जाँच ऐन, २०५५ संशोधन गर्न बनेको विधेयक सङ्घीय संसद्मा पेस गर्न स्वीकृति दिएको छ । अपाङ्गता भएका व्यक्तिको अधिकारसम्बन्धी ऐन, २०७४ संशोधन गर्न बनेको विधेयक सङ्घीय संसद्मा पेस गर्ने निर्णयसमेत गरेको छ ।

यसैगरी, आर्थिक वर्ष २०८१/८२ को व्यवस्थापन परीक्षणको वार्षिक प्रतिवेदन कार्यान्वयनका लागि भूमि व्यवस्था, सहकारी तथा गरिबी निवारण मन्त्रालय र सङ्घीय मामिला तथा सामान्य प्रशासन मन्त्रालयमा पठाउने निर्णय भएको छ ।

काठमाडौं । प्राकृतिक विपदका कारण गण्डकी प्रदेशअन्तर्गत म्याग्दी र गोरखा जिल्लाका प्रमुख सडक खण्डहरू प्रभावित भएका छन् । 

नेपाल प्रहरीले सार्वजनिक गरेको विवरण अनुसार आज बिहान ६ बजेसम्म गण्डकी प्रदेशअन्तर्गत म्याग्दी र गोरखा जिल्लाका सडक खण्डहरू प्राकृतिक विपदका कारण प्रभावित भएका हुन्

म्याग्दी जिल्लाको रघुगंगा गाउँपालिका–०२, बैसरीस्थित बेनी–जोमसोम सडक खण्डमा पहिरो खस्दा यातायात सेवा प्रभावित भएको छ । गत असोज १० गते बिहान ५ः५० बजेदेखि अवरुद्ध हुन पुगेको उक्त सडक खण्ड हाल एकतर्फीमा मात्र सुचारु रहेको छ ।  

गोरखा जिल्लामा बाढीका कारण सडक आवागमन पूर्ण रूपमा ठप्प भएको छ । गत असोज २५ गते बिहान ५ः३० बजेदेखि आरुघाट गाउँपालिका–२, ३ र सोही गाउँपालिकाको वडा नम्बर ९ नयाँपुलस्थित सोतिमा रहेको फलामे पुल तथा गोरखा आरुघाटबाट धादिङ जोड्ने सडक खण्ड पूर्ण रूपमा अवरुद्ध भएको छ ।